Długa była ta droga do jaskiń lodowcowych, do puszek. Ellen paplała bez przerwy o czereśniach i hawajskich koktajlach owocowych. Próbowałem o nich nie myśleć. Głód i As ożyli w ten sam sposób. Głód żył w moim brzuchu, tak jak my żyliśmy w brzuchu Asa, zaś As żył w bebechach Ziemi i pragnął, abyśmy wiedzieli o tej analogii. Dlatego wciąż wzmagał w nas głód. Nie da się opisać cierpień wywołanych wielomiesięczną głodówką. A jednak trzymano nas jakoś przy życiu. Żołądki, które są po prostu balonami pełnymi kwasu, bulgocącego i żrącego pienistego kwasu; nieustanny, ostry j jak cierń ból przecina piersi. Ból ostateczny, wrzód ostateczny, rak ostateczny, niedowład ostateczny. Ból bezkresny.
I przeszliśmy przez jaskinię szczurów.
I przeszliśmy przez buchającą parę.
I przeszliśmy przez krainę ślepców.
I przeszliśmy przez czarną rozpacz.
I przeszliśmy przez padół łez.
Harlan Ellison
I koniecznie to w tle. Totalny psychodeliczny odjazd.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz