Dziwny to był dzień - rozmowa kwalifikacyjna, na którą skierował mnie pośredniak, na stanowisko, gdzie nawet obłąkany by mnie nie skierował: doradca finansowy w firmie ubezpieczeniowej "Żołądź".
W każdym jednym teście psychologicznym osiągam wynik oscylujący wokół "aspołeczny". Nie potrafię, ani też nie chcę się otwierać na ludzi, bo z doświadczenia wiem, że źle się to kończy. Nie potrafię odczytywać emocji, nie rozumiem niuansów i dwuznaczności. I jeszcze powiedziano mi, że taki doradca potrafi utknąć z klientem na lat 20 plus. Telefoniada, więcej telefoniady, uczestnictwo w zlotach, kołach gospodyń wiejskich i innych stowarzyszeniach, czy organizacjach. Niemniej przeszłam do kolejnego etapu rekrutacji, który polega na rozwiązaniu jakiegoś testu (jeszcze nie zajrzałam), dostarczeniu kupy danych o znajomych i przyjaciołach (i to może być powód, dla którego tak chętnie mi to całe cudactwo wręczono) i wkuciu informatorów na blachę. Raczej nie dla mnie ten sport.
Żeby dodać sobie pewności na tym abstrakcyjnym spotkaniu z nazwijmy to "Panem Żołędnym" na skórze wylądował jeden z najpopularniejszych niszowych zapachów -
Comme Des Garcons - Black. Mój numer 1, póki co (bo nie mam wątpliwości, że to ulegnie zmianie) absolutnie ukochany zapach.
Black, wydany w 2013 roku, jest zapachem drzewno - aromatycznym. Może mało odkrywczy, jednak cudowny.
Nutami głowy są czarny pieprz, kadzidło i olibanum; nutami serca są skóra, lukrecja, brzoza i maczuga herkulesa; nutami bazy są cedr i wetyweria.
Jakbym miała opisać swoje odczucia po aplikacji?
Ostre i gryzące otwarcie atakuje gorącym podmuchem smoły i czarnego pieprzu. Pieprz jest wyjątkowo zajadły, nawet gdy smoła łagodnieje i odpuszcza, on ciągle pali. Kolejno pojawia się coraz bardziej spopielone drewno i kadzidło złagodzone lukrecją i olibanum. Które bardzo delikatnie przetapia się w cudny, kojący zamsz. Brzmi zachęcająco? Warto spróbować. Szczególnie, że cena (jak na niszę) nie jest aż tak bolesna. A plotka o wycofaniu zapachu już krąży.
Pan Guillaume Flavigny powinien zostać ozłocony za zaprojektowanie tego pachnidła. Bez absolutnie jakiegokolwiek cienia najmniejszych wątpliwości.
CdG Black jest mniej "black" niż Black Tourmaline Durbano. Słodszy, mniej wędzonkowy, suchszy i mniej "spocono-mietkowy". Przystępniejszy. Niemniej potrafi zadziałać, niczym "napalm o poranku". Zresztą może też dlatego "ubrałam się" w ten zapach na wypad do kina, na film zwany Deadpool. Ogień, ogień, dym, popiół i pożoga idealnie wkomponowały się w klimat filmu.
Deadpool jest zdecydowaną zemstą twórców na paniach, które w zeszłoroczne walędrinki torturowały panów twarzami Graya.

Fanką Marvela, ani jakiegokolwiek dzieła traktującego o panach w cipościskach nie jestem, więc z góry oznajmiam, że nie potrafię wyłapać, ani docenić nawiązań do Avengersów i innych Kapitanów Ameryka. Niemniej, jeśli nie oczekuje się ambitnego kina, a jedynie radosnej rozpierdolki, film w tej kategorii jest świetny. Dość zabawne dialogi, żonglerka słowem, główny bohater jest świadom swojej filmowości (!): trajkocze z prędkością karabinu maszynowego do widza wprost z ekranu, oznajmiając “Whose balls did I have to fondle to get my own movie? I can’t tell you, but his name rhymes with ‘Pulverine.’” Nawiązania do Piły. Monty Pythona (Skecz o Czarnym Rycerzu). Twórcy jawnie nabijają się z wytwórni, nazywając ich biedakami i stwierdzając, że nie stać ich na angaż supergwiazd, a także ubiór Kolosa, który wygląda jak ustrojony w gąbkę owiniętą folią aluminiową.Bałam się także, że wszystkie najlepsze sceny zawarte były już w zwiastunie, jednak całe szczęście tak nie było. Dla nie-fanów, można obejrzeć. Fani Marvela lub DC i tak polecą kurcgalopkiem.I dwie zakodowane złote myśli filmowe na dziś:
1. Shit, fuck, shit, fuck, shit, fuck! (i tak jeszcze 10 razy)
2. “I’m just a bad guy who gets paid to fuck up worse guys.”


Brak komentarzy:
Prześlij komentarz